نوحه های حضرت ابالفضل علیه السلام

سقـای بنی فاطمـه سـردار سپاهم

بودی به صف کرب‌وبلا پشت و پناهم

عباس اباالفضل

*****

الله اکبـر شـد جـدا دسـت علمدارم          تنهاترین یارم

ماه بنی‌هاشم چراغ چشم خونبارم          تنهاترین یارم

*******

ای نـازنین بـرادرم یا ابوفاضل

سقای بی‌آب حرم یا ابوفاضل

میرسپاهم عباس     پشت و پناهم عباس

 

 

 

 

ادامه نوشته

شعری قدیمی از استاد سازگار برای مولا ابالفضل العباس ع

من که باشد بر جگر دائم شرار آتشینم

گل به باغ جان دمد از نغمه های دلنشینم

گاه چون خورشید خیزد خندۀ نور از لبانم

گه زسیل اشگ خونین سرخ گردد آستینم

گاه در سوز و گدازم، گاه در راز و نیازم

گاه در بحر معانی، گاه در اوج یقینم

مرغ روحم زآشیان جسم در پرواز آمد

یافتم بینای خلق اوّلین و آخرینم

جمله موجودات را دیدم که در فخرند بر هم

هر یکی می گفت من برتر از آن بهتر از اینم

خاک گفتا من حسین ابن علی را گرد راهم

آب گفتا مهر زهرا مام آن سلطان دینم

بادگفتا من مطیع خادمان کوی اویم

نار گفتا دشمنش سوزد زبرق آتشینم

ماه گفتا خاک راه مرکبش را چهره سایم

مهر گفتا توسنش را بوسه زن برصدر زینم

گفت جبرائیل هستم بندۀ دربار آن شه

خواند میکائیل مدحش گفت عبدش را معینم

بعد ازآن گفتند ای انسان تودرعشقش چه کردی

گفت من صاحب وصال عشق آن عشق آفرینم

روز عاشورا به موجودات بانک اُخِر جُوا زد

جز مرا، کز مرتبت در کاخ اجلالش میکنیم

دست دادم فرق دادم چشم دادم جسم دادم

تا فدا گردید جان در راه آن نور مبینم

آن یکی شد دست بوسش و آن دگر پای بوسش

و آن دگر گفتا که هستی ای نگار نازنینم؟

گفت من ماه بنی هاشم، سرور قلب زهرا

شبل حیدر زادۀ آزادۀ ام البنینم

معنی درس وفایم، فانی راه خدایم

جرعه نوش چشمۀ علم امیرالمؤمنینم

شهسوار با وقار عرصۀ میدان عشقم

جان نثار سیّد العشّاق فخر راستینم

خوانده یزدانم زلطف و مرحمت باب الحوائج

یاور هر دردمند و بینوا و دل غمینم

گریبارم روز مردی، خم به ابروی کمانم

آیه نصرٌ مِنَ الله نقش بندد بر جبینم

روزمحشر هر شهیدی می برد حسرت به جاهم

زان که پرچمدار نور چشم ختم المرسلینم

دست دادم در ره حق تا که یزدان داد

با همه قدوسّیان طیّار در خلد برینم

ای گنه کاران بشارت باد زهرا روز محشر

آورد بهر شفاعت دست های نازنینم

تشنه لب در آب رفتم این سخن با خویش گفتم

من چگونه آب نوشم شاه را عطشان ببینم

مشک را پر کردم از آب و به خود گفتم که باید

راه نزدیکی برای خیمه رفتن برگزینم

راه نخلستان گرفتم لیک از شمشیر دشمن

قطع شد دست علم گیر از یسار و از یمینم

فکر کردم دست دادم آب دارم غم ندارم

سرفرازم ساقی عطشان آل یاو سینم

ناگهان دیدم که درره ریخت آب و سوخت فلبم

تیر زد بر مشک، آن خصمی که بود اندر کمینم

دیگر از دیدار آن لب تشنگان شرمنده بودم

تیر زد دشمن به چشمم تا که طفلان را نبینم

گفتم اکنون خوب شد خوب است برگردم به خیمه

ناگهان بر سرفرود آمد عمود آهنینم

ای علمدار ولی الله اعظم یاابالفضل (ع)

وی به یادت جاری از چشمان تر، دُر ثمینم

نیست امّیدی به جز مهر تو، روز واپسینم

 

دلگویه برای حضرت ابالفضل العباس ع(سروده ای در کربلای معلی)

عبّاس ، ای علمدارِ رشید                 عبّاس، ای مِه آخرین امید

عبّاس، تُوئی مِه پِشت وپناه                دِشمن، تِره هَکرده شهید

عبّاس ، تِه دِتا دَسِّه فدا                       تِه دَسّه کی هَکِرده جِدا

په رِس، من بِیَمِّه تِه پَلی                  امّا ، دارِمِّه بِرمه گلی

دِشمِن ، تِرِه بَهِیته مِه جا                     مِه جا ، تِرِه  هَکِرده جِدا

تُو اِینجِه کِنار عَلقَمه                            بِیَمُو تِه پَلِی فاطمه

چِشّه واهَکِن بِرار بَوِین که من حُسَینَمَه

عزیز فاطمه هَسَّمَه تِه نُورِ عَینَمَه

تُو مِرِه وَنگ هِدائِی بِیَمَّه تِه سَرِ بالا

چِشَّه واهَکَن بَوِین که چِتِی بَهِیمَه دِلا

عبّاس ، تِه دِتا دَسِّه فدا                       تِه دَسَّه کی هَکِردِه جِدا

عبّاس ، ای علمدارِ رَشید                    دِشمِن، تِرِه هَکِردِه شَهِید

آبِرار پِرِس ودِشمِنُونِ خنده رِه بَوِین

چِشَّه واهَکِن بَوِین مِه بِرمِه رِه  ای نازنین

تِه رَشِیده تَنََّه مِن چِِتِی بَوِینَم روی خاک

مِه دِلَم تِه تَنِ وارِی اِینجِه بَیِِّه چاک چاک

عبّاس ای امیر باوفا              عباس روح ایثار وصفا

تِه پاره پاره بَهِیَّه تَنِ کِنار علقمه

بَکِتَه اِینجَه، دَپِیتَه بُوی عطر فاطمه

اِسا دُومِّه چِتِی بَیَّه تُو مِرِه بُوتِی بِرار

باعِثَش اِینَه تِه بالا سَر بِیَمُوئِه مِه مار

عبّاس، تُو مِه جان بِراری                     عبّاس مِه پِرِ یادگاری

آبِرار پَر دَر بِیاردی بَسکِه تِیر دَرِه تِه تَن

تِیرهِنِیشتَه  پِشتِ تِیر رُوی تِه نازنین بَدَن

سر جِدا دست جِدا و تِه عَلَم بَیُّه رِها

ُدونّی که تِه داغ چِی کار دارنِه کِنِّه مِه دِلِ جا

عبّاس پِه هَرِس بَزن قَدم                     دوش هیر دواره بازم علم

مه کمر بشکسّه وقتی ته علم بیّه نگون

په هرس منتظرنه خیمه مه زن ووچون

سکینه چشم انتظار ه خوانه تره بوینه

گنه عمو جان بیه مره بَوِره مدینه

اصغر ، تشنائی بکرده غش             ذکر خیمه بیّه العطش

عباس حيدري است

گرما شديدو سوز عطش بي حساب بود

دلهاي اهلبيت از اين غم كباب بود

وقتي صداي العطش از خيمه مي رسيد

هرچه سئوال بود چرا  بي جواب بود

چشم همه به جانب سقاي خيمه هاست

سقا پي تدارك يك مشك آب بود

وقتي قدم نهاد درون شريعه ديد

از موجهاي آب بر او اين خطاب بود

من تشنه بر دولعل لب تشنة توأم

براين مقال وقال چه بي صبر وتاب بود

از آب التماس و زعباس امتناع

سقّا به ياد طفل رضيع رباب بود

برخو.د نهيب زد كه حسين است تشنه كام

مه فكر تشنگي ي لب آفتاب بود

پركرد مشك وتشنه برون شد زقلب يم

با صد اميد سوي خيم در شتاب بود

وقتي كه دستهاي رسايش بريده شد

ديدند همچنان يل پا در ركاب بود

دشمن كه ديد غيرت عباس حيدري است

 بنمود يورشيّ وپي فتح باب بود

شق القمر نمود عدو با عمود خود

در اضطراب زاده  ختمي مأب بود

 آنها كه ديده در ره  عبّاس داشتند

 ديگر خيال آب بر آنها سراب بود

وقتي عمود خيمه عباس را كشيد

جاري زچشم زاده زهرا سحاب بود

از انكسار چهره مولاي دين حسين

زينب فسرده خاطر ودر اضطراب بود

جرأت نداشت هيچ كسي تا كند سئوال

تنها سكينه بنت حسين رازياب  بود

از حال مير لشكر وسقّاي تشنگان

جويا زمحضر شه مالك رقاب بود

بي شك زبان حال حسين بوددرد ناك

از آن زبان حال، سكينه مجاب بود

اي محسني مپرس كه زينب چه كرده بود

بي شبهه فكر كوفه وشام خراب بود

جمعه91/7/21 بابل محسن زاده

بي نظر رد مشو برادر من       نظرت كارساز خواهد بود

بي شك باارسال نظر سازنده كمك شاياني به بهتر شدن ورو به

جلو بودن  در همه  زمينه ها براي نويسنده ميتواند باشد: ممنونم

نوحه حضرت عباس ع (محلی مازندرانی)

سبک نوحه

الله اکبر در کرببلا               دست اباالفضل بهیّه جدا

درعلقمه دشمن بی حیا            هکرده فرقِ ،عباسّه دتا

خدا  وندا  حسین غریب            دیگه   بیّه   بدون حبیب۲

پسرام بنین     بهیه نقش زمین ۲      یا اباالفضل یا حسین2

الله اکبر در کرببلا     دست اباالفضل بهیّه جدا     یا اباالفضل یا حسین۲

ادامه نوشته

یا ابالفضل العباس علیه السلام

قال زین‌العباد خیرُ النّاس     

رحم الله عمّی العبّاس(2)

===============

ستون خیمه‌ی مولا، ابالفضل!

=================

به نام آب ، به نام فرات نام شما

==============

دو بیتی ها

تو مثل دست خود افتاده بودی

=============

جانم فداي آن كه به دستور مادرش

=============

گریز

سه نفر از خاندان اهل بيت ضربه ء شديدي به سرشان خورد

=============

خورشيد علقمه ماه مدينه  

=============

یا عباس ، تو نور چشم مرتضائی،

==============

تا نبرم سوی حرم مشک آب      لب نگذارم به آب

=================

ای دل ودلبر حسین  ،  یا ابوفاضل

===============

اي مشك نريز آبرويم

==============

چرا ای غرقه خون از خاک صحرا بر نمی خیزی

=============

دل من مبتلاته یا ابالفضل  

==============

قمر بنی هاشم ابالفضل قمر بنی هاشم(2)

================

سر دار لشکرم یا ابو فاضل  

================

بابا جون چرا نمي گي سخني

=============

یابن ام البنین العطش العطش

===============

امشب در کربلا قحطی آب است

===============

امشب در کربلا قحطی آب است

=================

ای سپهسالا     اردوی حزب  الله

=================

ای سپهسالا     اردوی حزب  الله

===============

یا ابا الفضل مدد           یا ابالفضل مدد

==================

سر دار لشکرم یا ابو فاضل   

==================

     

 

ادامه نوشته

یا ابالفضل العباس ادرکنی

 سبک نوحه

ای اهل حرم ساقی لب تشنه فدا شد

دستان رسایش زبدن هردو جدا شد

 عباس ـ  با دستِ جدا نقش زمین شد

سقّا ـ در علقمه قربانی دین شد

ای ماه خوش انفاس ـ  ای معنی احساس

غلطیده بخونی زچه ای دسته گل یاس

 یا حضرت عبّاس  ـ  یا حضرت عباس

===========

برای سبک نوحه ها  چون قسمت آهنگ گذاری وبلاک  در حال راه اندازی است چنانچه نیاز باشد در پست نظر ات قسمت نظر خصوصی تلفن خود را مرقوم تا سبک تلفنی برایتان خوانده شود

ادامه نوشته

نوحه حضرت ابالفضل ع بالهجه مازندرانی

ِسبک نوحه

مه  پِشت وپِناهی  مِه جان بِرار  مِه علمدارِ لشکری تو(۲)

مِه ِچشمِ ُسو ئی و    مِه تَنِ قِرار     مِه یاری ومِه یاوری تو(۲)

تِه دَسَّّه کی جِدا هَکَردِه         تِه سَر َره کِی دِتا هَکَردِه

پِرَس دِشمن دارنَه ِاشَنَه          ِبرار تِه داغ مَرَه کَشَنَه(2)

 

ادامه نوشته

حضرت ابالفضل العباس ع با 8مطلب ( از آقای سازگار)

حضرت ابالفضل ع مطلب اول

من عبد و برادر حسینم        فرمانده لشکر حسینم

حضرت ابالفضل ع مطلب دوم

سقّا بـه غیر خون جگر در بصر نـداشت
                                                   آبی که چشم خود کند از گریه تر، نداشت

حضرت ابالفضل ع مطلب سوم

دریـا کشیـد نعـره، صـدا زد مرا بنوش
                                               غیرت نهیب زد که بـه دریا بگو خموش

حضرت ابالفضل ع مطلب چهارم

سردار دشت کربلایم            فرمانـده کـل قوایم

فدائی خـون خدایم               اِنّی اباالفضل(4)

حضرت ابالفضل ع مطلب پنجم

سقّای حرم یا عباس ای هستی من هستت کو؟

آخر تو علمدار استی مشک و علم ودستت کو؟

یا اباالفضل یا اباالفضل

حضرت ابالفضل ع مطلب ششم

عبــاسم، فــرزند عـلی مرتضایم

سـردارم، سقـایم، حافظ خيمه‌هايم

من یار ثاراللّهم فرماندۀ سپاهم

حضرت ابالفضل ع مطلب هفتم

آه و فریــاد داد و بیــداد          دست عباسم از پیکر افتاد

ای بــرادر نجــل حیـدر         خیز و کن از لب تشنگان یاد

یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابالفضل

حضرت ابالفضل ع مطلب هشتم(رباعیات)

امــام صابــران بـودم، خمیدم           جدا از شاخه شد یـاس امیدم

چو دست از جسم عباسم جدا شد     سـر خود را به نوک نیزه دیدم

ادامه نوشته

السلام علیک یا ابالفضل العباس ع

   

ظلمی که به ساقی حرم گشته دراین جا

دست چپ عباس قلم گشته در این جا

دست چپ سقای حرم تاکه جدا شد

دیگر علم از دست علمدار رها شد

امید ابالفضل همه آب روان بود

عباس به فکر همه ی تشنه لبان بود

امید حرم بود همه مشک اباالفضل

میریخت برآن مشک همه اشک ابالفضل

ای وای که از چار طرف تیر پراندند

برمشک وتن وپیکروچشمش بنشاندند

خم گشت که تیر ستم از چشم درآرد

خون نامه ای از عشق ومحبت بنگارد

افتاد کله خود وعدو هم زکمین جست

یک ضربه زد وفرق دوتا گشته وبشکست

شد فرق سرش تا  سر ابروی دریده

دیدند اباا لفضل یکی ناله کشیده

در ناله او  ادرک اخا ادرک اخا بود

دل واپسی اش بهر امام الشهدا بود

آمد پسر فاطمه با رنگ پریده

هم فرق دوتا دیده وهم دست بریده

دستی به کمر زد که چه آمد به سر من

 فرمود که ای وای شکسته کمرمن

فرمود زجا خیز علمداررشیدم

من برسر با لین تو ای ماه رسیدم

ای محسنی از داغ ابالفضل علمدار

خون گریه نما همره آل الله اطهار

مست جام (از علی انسانی)

من که از اهل حرم    آبرو دارترم

تیر کین آمد وگفت    آبرویت ببرم

نه همین چشم زره  قامت من تر کرده

اشک مشک آمده وگریه به من سر کرده

یا اخا کن نظری      در خیامم نبری (تکرار)

 

ادامه نوشته

سپهسالار(نوحه ابالفضل ع)

سبک نوحه

ای سپهسالار           اردوی حزب  الله

ساقی طفلان            خیـــمۀ ثــــــارالله (2)

در حرم طفلان، تشنۀ آبند، ای عموجان

از عطش یکسر، در تب وتابند، ای عموجان

هستی سقا، ای عموجان ، دریاب مارا، ای عموجان (2)

 

ای عمو جان یکدم              کودکان را بنگر

از عطش شد بیهوش           شیرخواره اصغر (2)

زین الم باشد  ، مادرش بی تاب ، ای عموجان

این جگر ها سوخت، از نبود آب ، ای عمو جان   (2)

هستی سقا، ای عموجان ، دریاب مارا ،ای عموجان (2)

 

مشک خالی بر گیر            ساقی نام آور

رو سوی دریا کن              اندکی آب آور(2)

جان طفلان را   ، از وفا دریاب ، ای عمو جان

شد رقیه از،   تشنگی بی تاب   ، ای عموجان

هستی سقا، ای عموجان ، دریاب مارا ،ای عموجان (2)

 

کودکان می مالند                روی خاک نمناک

 از عطش هر لحظه            این شکم را برخاک

یک طرف طفلان ، یک طرف زنها ، ای عموجان

سخت ودشوار است،  دیدن آنها ، ای عموجان

هستی سقا، ای عموجان ، دریاب مارا، ای عموجان (2)

سروده شدششم محرم سال ۱۴۳۰ه-ق