عزای حضرت هادی دهم خورشید تابان است

که زهرای مطهردرجنان ازدیده گریان است

امام عسکری از داغ بابا اشکریزان است

سیه پوش از عزای پورزهرا ملک امکان است

تو هم ای شیعه بهر تسلیت گوئی به پیغمبر

زداغ حضرت هادی بزن بر سینه وبر سر

************************

به زهر کینه شد مسموم چون ابن الرضا آخر

زداغش سوخت قلب نازنین آل پیغمبر

از این ماتم روان شد خون دل از دیدۀ حیدر

شده سامره از این داغ عظمی صحنۀ محشر

مباش ای شیعه از نالیدن اندر این عزا خسته

بنال از داغ هادی هر نفس ،هرلحظه، پیوسته

*************************

عزای حضرت هادی است این یا محشر کبراست

چه رخ داده مگر سامره هم امروز عاشوراست

دل هر شیعه پر خون است وبرلب ذکر واویلاست

عزیز فاطمه عازم به سوی جنت المأواست

نمودِ مکتب هادی یکی هادی روحانی است

وتابنده هزاران آیت عظمای قرآنی است

***********************

فلک از ما گرفتی در چنین روزی دو هادی را

به کام ما نمودی تلخ آخر از چه شادی را

نصیب ما نمودی روزگارا نامرادی را

چرا بر جای بنهادی چنین بی اعتمادی را

چرا از ما گرفتی رهبران دینی مارا

امام هادی وروحانی آئینی مارا

*********************

امام هادی اندر سامرا چشم از جهات بسته

زقتلش رشته صبر وسکون از خلق بگسسته

در این روزی که شیعه در عزا وداغ بنشسته

سمیّش هادی روحانی از دنیا شده خسته

مریدی بامرادش در چنین روزی سفرکرده

زداغ مرگ خود اهل ولارا خونجگر کرده

**************************

در این روز سراسر غم که شد مازندران غمگین

همه ساله به سوگ وغم نشینید  حوزه های دین

بپاس قدر دانی از چنین اسطوره در آئین

مقام شامخ روحانی از نو میشود تبیین

عزا بر پا کند مازندران زین ثلمه هر ساله

زنند اهل ولا زین داغ جانفرسا زدل ناله

***********************

امام هادی وهادی روحانی اگر رفتند

اگرداغ غمشان را به قلب شیعه بنهفتند

اگر لبیک بر این دعوت از سوی خدا گفتند

اگر چشم از جهان بستند وزیر خاکها خفتند

ولی مردم  زعمق جان خودزین غصه نالیدند

به تشییع دو هادی اشک غم از دیده باریدند

************************

ولی دلها بسوزد بر غریب روز عاشورا

حسین بن علی آن نور چشم حضرت زهرا

تنش صد چاک روی خاک وسر بر نیزۀ اعدا

شده تشییع اما زیر سم ونعل مرکبها

سه روزآن نازنین پیکردرآن صحرای سوزان بود

به روی خاک گرم کربلا صد چاک وعریان بود

************************

به جرم اينكه فرزند برومند پيمبر بود

به جرم اينكه نور ديدْ زهراي اطهر بود

به جرم اينكه دين را مقتدا ومير ورهبر بود

به جرم اينكه حجت از سوي خلاق داور بود

سرش را از قفا دشمن بريد وهتك حرمت كرد

جفا از حد فزون با خاندان و آل عصمت كرد

*******************

عدا وت پيشه گان با آل پيغمبر چها كردند

چها در كربلا با خامس آل عبا كردند

چه ظلمي از عناد وكينه در كرببلا كردند

بدن را زير سم اسبها چون توتيا كردند

بگو اي محسني روزي چو عاشورا نمي آيد

غمي هم ، چون غم آلاله زهرا نمي آيد