انجمن مداحان شهرستان بابل

 نوحه

ای گل لاله ی من    سیزده ساله ی من

 می روی و برود     بر فلک ناله ی من

آسمان ابری و اشک دل من باران ست

در کف مادر تو آینه و قرآن ست

آفرین قاسم من    آفرین قاسم من  

هم تو امید منی ،  هم یتیم حسنی

از چه با رفتن خود ، دل من می شکنی

مرو ای گل که خزان موسم گل ریزان ست

در کف مادر تو آینه و قرآن ست

آفرین قاسم من    آفرین قاسم من

هم زیادست عدو ، هم غریب ست عمو

گل من لب بگشا ،    به خسان رو تو بگو

پسر فاطمه آخر به شما مهمان ست

در کف مادر تو آینه و قرآن ست

آفرین قاسم من     آفرین قاسم من

0000000000000000000000000000

جان بکف

خواهرم از حرم گلاب و قرآن بیار

که به میدان رود این گل باغ بهار

قاسم بن الحسن،پوشد ازخون کفن ،

 من غریبم(2)

یادگار برادرم بکف جان گرفت

غربتم را بدید و عزم میدان گرفت

میرود جان من          پیش جانان من

 من غریبم(2)

اهل خیمه همه محو رخ ماه او 

اشک زینب شده بدرقه راه او

این من و آه من می رود ماه من                 

 من غریبم(2)

زیر سم ستور حمایت از من کند

 استخوان های جسم کوچکش بشکند

گل درتاب و تب      ، جانش آیدبه لب،

 من غریبم(2)

قامتش مثل گل پرپر و بی سر شود

پاره پاره به زیر تیغ و خنجر شود

بدنش روی خاک   میشودچاک چاک   

من غریبم(2)

000000000000000000000000000

وفای به عهد

عموجان مرگ در كامم عسل شد         

چه شيرين آرزوهايم عمل شد

عمو جان زير سم اسبهايم                

  تنم فرسوده شد بنما رهايم

عموجان استخوانهايم شكسته      

  كه بند از بند من اينك گسسته

عموجان سوى قاسم يك نظر كن

كنون عباس و زينب را خبر كن

عموجان قاسم عهدش را وفا كرد        

 سرو جان را به راه تو فدا كرد

عموجان اين وداع آخرين است         

 كلام آخرين من همين است

كه من رفتم خداحافظ عموجان         

  زدنيا مى‏روم با كام عطشان

000000000000000000000

هوای جبهه

من هوای جبهه دارم ای عمو

غصه های خیمه دارم ای عمو

این دلم احساس غمگینی کند

غربتت در سینه سنگینی کند

دشمنت دارد خیال باطلی

سخت در افتاده با آل علی

از زمانی که یتیمم کرده اند

 در سرای غم مقیمم کرده اند

غصه ها را در دلم دارم هنوز

من ز اهل کینه بیزارم هنوز

من صغیرم مانده اما در سرم

انتقام قتل زهرا مادرم

گر غم او را فقط بشنیده ام

تیر باران پدر را دیده ام

هر که با بابای من دشمن بُوَد

تیر او سوی عموی من بُوَد

کی گذارم بر تو آید تیرها

دور سازم از تو این شمشیر ها

من ز رخسارت عمو شرمنده ام

سیزده ساله ولی رزمنده ام

ای عمو جان قد و بالایم مبین

دست خط سرخ بابایم ببین

==============

یادگار غربت

ای مرا سرو چمن داغ تو داغ حسن (ع)

پیش چشمان عمو     به زمین پای مزن

دیدن پیکر خونین تو ای لاله من

شده یادآور جسم حسن (ع) و تیر و کفن

ای گل یاسمنم      یادگار حسنم

سیزده ساله جوان      شد بهار تو خزان

از دل خسته من        برده ای تاب و توان

از لب تشنه ات ای نو گل نجمه خجلم

بر سر کشته تو جان عمو پا به گلم

ای گل یاسمنم        یادگار حسنم

حجله ات حجله خون     بر تنت زخم فزون

طاقت و صبر و شکیب   از کفم رفته برون

خاک صحرای بلا ، خون سرت شد کفنت

به روی سینه برم جانب خیمه بدنت

ای گل یاسمنم         یادگار حسنم

لاله نو ثمرم      سوخت داغت جگرم

حنجر خشک تو را   تر کند چشم ترم

شده پنهان به بر سنگ جفا پیکر تو

وای بر حال دل عمه غم پرور تو

ای گل یاسمنم         یاد گار حسنم

===========